संपली हि कहाणी ...Sampali Hi Kahani

सुरु होण्याआधी संपली हि कहाणी
साक्षीला उरले फक्त डोळ्यात पाणी.
नकळत तुझे आयुष्यातून निघून जाणे
जशी फुललेली बाग क्षणात ओसाड होणे.
...
अश्रुनी दाटलेल्या डोळ्यांनी तुला शेवटचे पाहणे
भर उन्हाळ्यात मग पावसाचे आगमन होणे
. तुझ्या आठवणीने पापणीचे ओलचिंब होवून जाणे
शांत अशा सागरात लाटेचे ते उसळून येणे.
तुझ्या आठवणीरुपी सागराला शांत कसे करता येईल
हृदयात कोरलेल्या आठवणी कशा पुसता येतील..

आयुष्याच्या वाटेवर Ayushyachya Vatevar

आयुष्याच्या वाटेवर थांबायच नसतं,
आयुष्याचे पैलतीर गाठायचं असतं,
नशीब कोणी दुसरं लिहित नसतं,
आपल नशीब आपल्याच हाती असतं,
येताना काही आणायच नसतं,
जाताना काही न्यायचं नसतं,
मग हे आयुष्य तरी कोणासाठी जगायचं असतं,
याच प्रश्नाचे उत्तर शोधण्यासाठी जन्माला यायचं असतं .

पहिली मैत्रीण Pahili Maitrin

पहिली मैत्रीण

अजून ही मला खर वाटत नाही
ती नाहीये हे मनास पटत नाही

आता काल-परवा पर्यंत ती होती
माझ्या अवती-भवती दरवळत
एखाद्या उमळत्या कळीप्रमाणे
मनात भिनलेली कळत-नकळत

ती होतीच तितकी सुंदर
कानात अजूनही आहेत तिचे बोल
तिची साथ म्हणजे जणू इंद्रधनू
प्रत्येक रंग त्याचा होता अनमोल

तिच हसण तिच असण
हे किती सुखद असायच
गोजिर्‍या गाली तिच्या
फूल पाखरू हसायच

तिचे श्वास हेच माझे आयुष्य
तिच्याविना मी कुठे जगत होतो
सुखाच्या सागरी निजाव तिने
हेच देवाकडे मागण मागत होतो

पण ती खरच एक कळी होती
कळीच आयुष्य ते केवढ
मूठभर पाणी हाती घेऊन
ती उघडल्यावर राहील तेवढ

चिमुकल्या हातांनी जन्म भराच्या
आठवणी देऊन गेली आहे
प्राण माझे ही घेऊन गेली
शरीर फक्त ठेऊन गेली आहे

एका तलावाच्या काठाव Eka Tlavachya Kathavar

एका तलावाच्या काठावर ..........
प्रियकर :- चल तिथे बसू, किती छान कमळ आहे बघ ...!!!
 प्रेयसी :- ई !! ... नको, खाली किती चिखल आहे बघ
.........त्यापेक्षा तलावाच्या त्या बाजूला बसू,
किती छान बदके आहेत बघ !!
प्रियकर :- वरवरच्या सौंदर्या कडे आपण बघतो म्हणूनच
आत मधले प्रेम लवकर कळून येत नाही ..........
वास्तविक मी तुझ्यावर, " त्या...पांढर्या शुभ्र सुंदर बदकांसारखे नव्हे
 तर चिखलात उमललेल्या कमळासारखे प्रेम करतो"
 प्रेयसी :- ते कसे ?
 प्रियकर :- "जे पक्षी तलावाच्या पाण्यात राहतात
ते तलाव सुकून गेल्यावर दुसरीकडे उडून जातात,.....
 तेच जे कमळ त्या तलावात वाढते ते मात्र त्या तलावा बरोबरच मरते"

आई AAI

"सकाळी दोन धपाटे घालुन उठवते
ती आई
उठवल्यावर आवडता नाश्ता
समोर मांडते

ती आई

नाश्ता नाही होतो तोच डब्याची
चिंता सुरु करते

ती आई

काय करीन ते घेउन जा म्हणताना
सगळ आवडीचे करते

ती आई

पदराला
हात पुसत सांभाळुन जा म्हणते

ती आई

खर्च जास्त करु नको
म्हणताना हळूच दहा रुपये टेकवते

ती आई

परतिची आतुरतेने
वाट बघत असते

ती आई

रात्री निजवतान कपाळावरुन हात
फ़िरवते

ती आई

आपण झोपत नाही तोवर जागी असते

ती आई

जीची
प्रत्येक गोष्ट आपल्यासाठी असते

ती आई

आणि जिच्याशिवाय आपले
आयुष्य अपूर्ण

ती फ़क्त आईच!!!"

जमवून बघ... Jamvun Bag

जन्माला आला आहेस
थोडं जगून बघ..
जीवनात दुःख खूप आहे.
थोडं सोसून बघ..!!
चिमुटभर दुःखाने कोसळू नकोस,
दुःखाचे पहाड चढून बघ..
यशाची चव चाखून बघ,
अपयश येतं, निरखून बघ..!!
डाव मांडणं सोपं असतं,
थोडं खेळून बघ..
घरट बांधणं सोपं असतं,
थोडी मेहनत करून बघ..!!
जगणं कठीण तर मरण सोपं असतं
दोघांच्या वेदना झेलून बघ..
जीणं-मरणं एक कोडं असतं ,
जाता-जाता एवढं सोडवून बघ...!!!

होता एक वेडा मुलगा Hota ek veda mulaga

होता एक वेडा मुलगा
तिच्यावर खुप प्रेम करायचा
आठवण तिची आल्यावर
कविता करत बसायचा..

...कधी तिच्या केसांत गुंतायचा,
कधी तिच्या डोळ्यात बुडायचा,
कधी तिच्या ओठांवर अडकायचा,
तर कधी गालवर
गोड हसू आणायचा...

नेहमी काहीना काही उपमा द्याचा
आज परी तर उद्या सरी..........!
प्रेम फक्त तोच करतो असे काही वागायचा

पेनाची शाई संपली तरी शब्द काही संपे ना
त्याच्या कविता तिला हट्टाने दाखवायचा
कवितेतील तीच तू अशी जाणीव मात्र दयाचा

कवीता तिला आवडली की वही मागे चेहरा लपवून
खुप गोड हसायची............!

पण कवीता तिला कधीच समजली नव्हती
कारण प्रेम फक्त तोच करायचा.............!
आज नाही त्याच्या आयुषात ती
तरी कवीता करतोय...........!
एक आठवण म्हणुन,
एक समाधान म्हणुन,

होता एक वेडा मुलगा
तिच्यावर खुप प्रेम करायचा.......