प्रेम कराव.... Prem Krave

प्रेम कराव....
कारण प्रेम हे अश्रू देत..
ओठांवर हसू पण देत...
आनंद देतो ...तर
आनंद हिरावून हि घेतो...
प्रेम हे अनुभव देतो..
जीवन जगण्याचे....
आयुष्य घालवण्याचे....
नवा पाठ शिकवतो....
अन त्याचे प्रश्न पण देतो....
त्याचे उत्तर हि ह्यातूनच मिळते....
प्रेम हे पुढे जायला शिकवतो...
हरून जिंकायला शिकवतो....
प्रेम कराव....
कारण माणूस तेव्हा माणसात राहतो...
माणुसकीला धरून माणुसकीन वागतो....
प्रेम कराव....माणसावर....
प्रेम कराव....जगण्यावर...
प्रेम कराव...स्वतःवर....
अन प्रेम कराव ....स्वतःच्या अस्तित्वावर....
कारण ...
प्रेम सांगतो....विश्वासान जगन....
ततस्त होऊन मरण....
जिंकून कधी कधी गमावण....
गमावून सर्व मिळवण...
म्हणून प्रेम कराव....
आयुष्यात एकदा का होई न प्रेम कराव......

प्रेम म्हणजे प्रेम असतं, Prem Mhanje Prem Asat

प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं,
तुमचं आणि आमचं अगदी ‘सेम’ असतं !
काय म्हणता ?
या ओळी चिल्लर वटतात?
काव्याच्या दृष्टीने थिल्लर वाटतात ?
असल्या तर असू दे,
फसल्या तर फसू दे !
तरीसुद्धा
तरीसुद्धा,
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं,
तुमचं आणि आमचं अगदी ‘सेम’ असतं !
मराठीतून इश्श म्हणून
प्रेम करता येतं;
उर्दुमधे इश्क म्हणून
प्रेम करता येत;
व्याकरणात चुकलात तरी
प्रेम करता येतं;
कोन्वेंटमधे शिकलात तरी
प्रेम करता येतं !
सोळा वर्ष सरली की
अंगात फुलं फुलू लागतात,
जागेपणी स्वप्नांचे
झोपाळे झुलू लगतात !
आठवतं ना ?
तुमची आमची सोळा जेव्हा,
सरली होती,
होडी सगळी पाण्याने भरली होती !
लाटांवर बेभान होऊन
नाचलो होतो,
होडी सकट बूडता बूडता
वाचलो होतो !
बुडलो असतो तरीसुद्धा चाललं असतं;
प्रेमानेच अलगद वर काढलं असतं !
तुम्हाला ते कळलं होतं,
मलासुद्धा कळलं होतं !
कारण
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं,
तुमचं आणि आमचं अगदी ‘सेम’ असतं !
प्रेमबीम झूट असतं
म्हणणारी माणसं भेटतात,
प्रेम म्हणजे स्तोम नुसतं
मानणारी माणसं भेटतात !
असाच एक जण चक्क मला म्हणाला,
“आम्ही कधी बायकोला
फिरायला नेलं नाही;
पाच मुलं झाली तरी
प्रेमबीम कधीसुद्धा केलं नाही !
आमचं काही नडलं का?
प्रेमाशिवाय अडलं का?”
त्याला वाटलं मला पटलं !
तेव्हा मी इतकंच म्हटलं,
“प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं
तुमचं आणि आमचं मात्र सेम नसतं !”
तिच्यासोबत पावसात
कधी भिजला असाल जोडीने,
एक चॉकलेट अर्धं अर्धं
खाल्लं असेल गोडीने !
भर दुपारी उन्हात कधी
तिच्यासोबत तासन् तास फिरला असाल,
झंकारलेल्या सर्वस्वाने
तिच्या कुशीत शिरला असाल !
प्रेम कधी रुसणं असतं,
डोळ्यांनीच हसणं असतं,
प्रेम कधी भांडतंसुद्धा !
दोन ओळींची चिठीसुद्धा प्रेम असतं,
घट्ट घट्ट मिठीसुद्धा प्रेम असतं !
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं
तुमचं आणि आमचं अगदी सेम असतं

प्रेमाला प्रेम समजणारी ती प्रेयसी असावी, Preyasi

प्रेमाला प्रेम समजणारी ती प्रेयसी असावी
प्रेमाला प्रेम
समजणारी ती प्रेयसी
असावी
मी जसा आहे तसेच,
माझ्यावर प्रेम करणारी
असावी
चश्मेबद्दुर .. खुबसुरत
नसली तरी,
चारचौघीत उठून दिसणारी
असावी
ग़ालिबाची शेर -ए-गझल
नसली तरी,
माझी एक छानशी चारोळी
असावी
यश-राज पिक्चरची
हिरॉईन नसली तरी,
पण घराला घरपण देणारी
नाईका असावी
बागेतल्या फुलांसारखी
सुंदर नसली तरी,
पण अंगणातल्या
तुळसेसारखी पवित्र
असावी
हाय... हेलो... नया दौर
असला तरी
नव्या जुन्याची सांगड
घालणारी असावी
ड्रीम-गर्ल नसे ना ...पण
मनाने सुंदर असावी
नात्यांच्या नाजुक
धाग्यांना हळुवार
जपणारी असावी
ओळख असून सुद्धा
अनोळखी वाटत राहावी
तिला ओळखण्याची दिनरात
माझी धडपड चालावी
केव्हातरी कुठेतरी ती
भरभरून व्यक्त होणारी
असावी
मनाचे गुपित मग
डोळ्यांनीच सांगणारी
असावी
थोडी खट्टी...थोडी मिठी
असावी
तिच्या लटक्या रुसण्या
फुगण्यात मज्जा असावी
हसताना गोबऱ्या गालावर
नाजुक खळी पडावी
त्या खळीत सदा
पाडण्याची मग माझी रीतच
व्हावी
इवल्याश्या नाकावर राग
घेऊन वाट पाहणारी
असावी
मी उशीर केला तर मग
माझ्यात मिठीत रडणारी
असावी
चोरून चोरून भेटायला
येणारी असावी
हातात हात घालून मग
सगळ्यांसमोर फिरणारी
असावी
तिच्यासोबत आयुष्य ही
एक वेगळीच बात असवी
सुख आणि दुःखात सदा
दोघांची साथ असावी
जितकी कोमल तितकीच
कठोर वागणारी असावी
माझ्या नकळत माझे
आयुष्य फुलवणारी असावी
आयुष्याच्या अनेक
वळणांवर साथीस असावी
भग्न स्वप्नांच्या
वाटेवर नव्या
स्वप्नांची ती उमेद
असावी
प्रेमाला प्रेम
समजणारी ती प्रेयसी
असावी
मी जसा आहे तसेच,
माझ्यावर प्रेम करणारी
असावी
तेल आणि वात यांसारखी
आमची जोडी असावी,
एकरूप होऊन जळताना
इतरांना प्रकाश देणारी
असावी

प्रेम कधी मागून मिळत नाही prem kadhi magun milat nahi

प्रेम कधी मागून मिळत नाही
प्रेम कधी मागून मिळत नाही .........
प्रेम कधी मागून मिळत नाही
ते आतून जाणवावं लागतं,
...नजरेतून कळलं तरी
शब्दांतून सांगावं लागतं...
रोज तुझी आठवण येते आणि
रोज डोळ्यांत पाणी उभं राह्तं,
तू जवळ हवीस असं वाटताना
खूप दूर आहेस,हे सांगून जातं...
कित्येकदा तुला सांगावसं वाटतं
पण शब्द ओठातच गुदमरतात,
पापण्यांची अबोल किलबिल होते
आणि शब्द डोळ्यांतच उमटतात...
माझ्या नजरेचा अथॅ तुला समजावा
म्हणून मी शब्दांची वाट धरली,
ते शब्द वाचूनही तू अबोध राहिलीस
या वाटेवर येऊन मी चूक तर नाही केली?
का,कोणासाठी इतके वाटावे?
का,कोणासाठी इतके झुरावे?
अनोळखी,तरीही परिचित असावे,
यालाच का "प्रेम" म्हणावे?
असं नातं आहे आपल्यात
जे आपल्या दोघिनाही सांगता येत नाही,
मनात भावनांची गुंफण होऊनही
शब्द् माञ ओठांत येत नाहीत.......{

प्रेम Prem

मी एकदा माझ्या हृदयाशी बोलत होतो...!!!
मी माझ्या हृदयाला विचारले...???
“तुला मी बिल्कुल आवडत नाही काय रे...??”
...माझ्या हृदयातून आवाज आला
“नाही रे पण तू असे का विचारात आहेस मला..??”
मी:“तू मला खूप दुखवतोस”
हृदय:मी..!! आणि मी तुला केव्हा,कसे दुखवले..??
माझ्या डोळ्यातून दोन थेंब पाणी आले
.
.
मी: “मग तू प्रत्येक वेळी तू मला चुकीच्या व्यक्तीच्या प्रेमात का पाडतोस..??”

प्रेम हे फुलपाखरासारखे असते

"प्रेम हे फुलपाखरासारखे असते ♥ , जेव्हा तुम्ही त्याला पकडायला जाता,
ते दुसरीकडे उडते, पण जेव्हा तुम्ही काही न
करता स्तब्ध उभे रहाता, तेव्हा ते येते
आणि तुम्हाला स्पर्श करते ♥ ....
म्हणून प्रेमाच्या मागे धावण्यापेक्षा वाट
पाहुयात आपल्या आपल्या फुलपाखराची ... नाही का ?'

प्रेम काय असते...........

पाण्यातुन काढलेल्या माशाला
विचारा पाणी काय असते
विरह सोसलेल्याला विचारा
प्रेम काय असते................
नभी नक्षत्र असती बहु थोर
पण एकच लुभावते चंद्रकोर
अशी चंद्रकोर ज्याने नित्य मनात जपली
त्याला विचारा
प्रेम काय असते..................
सागर लाटा जाणति
कधि न होईल आपली धरति
तरि एका क्षणिक मिलनासाठी
किनाऱ्यावर धावति
अशा लाटांचे जो जीवन जगला
त्याला विचारा
प्रेम काय असते...........
भुतलावर कित्येक सरोवरे गोड
पण चातकास मृग धारांचीच ओढ
असा चातक बनुन जो रहिला
त्याला विचारा
प्रेम काय असते..............
आणि शेवटी
जो तिच्या साठीच जगला
क्षण क्षण झुरला
सोडुन ती गेली
तरी वाट बघत राहिला
त्याla  विचारा
प्रेम काय असते...........