स्वप्नं

परवा एका मित्राने विचारल...
 "सगळ्यात जास्त काय करायला आवडतं तुला?"
 मी म्हटलं, "स्वप्न पहायला..
 यावर सगळे हसू लागले..
 वेडायस म्हणाले..
 मीही हसलो..
 .
 पण
 खरच..
 मला स्वप्नं पहायला
 खूप आवडत..
 .
 कारण
 .
 ती एकच
 जागा उरलीये
 .
 जिथे ती
 अजुनही
 भेटते
 मला
 .
 .
 .
 न चुकता.!!

श्वास

आपण कित्तेकदा भेटलो??
एकमेकांशी मनातलं बोललो !
आपण कित्तेकदा भेटलो
बोलता बोलता कित्तेकदा भांडणही झाली.
त्या नंतर हि तू कित्तेकदा भेटावयास आली.
... काल अचानक तू अशी का वागली?
काल अचानक तू अशी का वागली?

तुझ्या या वागण्या ने माझ्या काळजास आग लागली.
अन पेटलेले काळीज मी पुन्हा विझावन्याचा प्रयत्न केला .
तो प्रयास हि तुझ्या आगी पुढे वाया गेला.

मी नुस्त जळत जायचं .
जाळून राख झाल्यावर तुझ्या कडे कसं पहायचं?
माफ कर विसरलो मी कि,तुला पाहता येणार नाही.

पण
तुला पाहिल्या विना शेवटचा श्वास हि घेता येणार नाही .

आठवण तुझी

विसरलो मी कालचे
 माझे किती श्वास होते
 हात तुझा हाती अन
 सारे तुझे भास होते

 पुन्हा पुन्हा आठवतो
 मंद हळव्या क्षणांना
 माझ्यासाठी जसे काही
 जगण्याची आस होते

 लाविलेस वेड मला
 परी आता शोधू कुठे
 चोहीकडे पाहीले मी
 तुझ्याविना ओस होते

 आठवाने जेव्हा तुझ्या
 झंकारते काळीज हे
 एकेक ती आठवण
 माझ्यासाठी खास होते..

मैत्रीण मला भेटली

काल लग्न झालेली माझी मैत्रीण मला भेटली,
 सवाशनीच्या लेण्यामद्धे अजूनच सुंदर वाटली...!

 नजरा-नजर होताच ती 'पुन्हा' एकदा लाजली,
 आमच्या पहिल्या भेटीची आठवण, ताजी करून गेली...!

 "कशी आहेस?" विचारताच, नेहमीचेच उत्तर मिळाले,
 पण चेह~यावर, कुणास ठाऊक, तिने उगाच, उसने हसू आणले...!

 दोघा सौमित्रांच्या गप्पा-गोष्टी अशा काही रंगल्या,
 चेह~यावर हास्य आले...डोळ्यांच्या कडा मात्र पाणावल्या...!

 'व्यक्त न केलेल्या भावना सांगाव्या', अशी कल्पना मनात आली,
 पण माझी नजर पुन्हा एकदा तिच्या कुंकवाकडे गेली...!

 असेच काहीतरी, तिच्या मनालासुद्धा वाटले,
 पण कदाचित सप्तपदींच्या वचनांनी तिला रोखले...!

 शेवटपर्यंत दोघेही, मनातले ओठांवर आणू नाही शकले,
 साता जन्माच्या नात्यापुढे प्रेम हे, पुन्हा एकदा झुकले

जगायलाच आज वेळ नाही..

सुख आहे सगळ्यांजवळ पण तेअनुभवायला वेळ नाही.
 सगळ्यांची नाव मोबाईल मध्ये सेव आहेत पण
 चार शब्द बोलायला वेळ नाही.
 इतरांकडे सोडा,पण स्वतःकडे बघायला वेळ नाही.

 जगण्यासाठीच चाललेल्या धावपळीत जगायलाच आज वेळ नाही..

त्याचं आपल्यावर अतोनात प्रेम आहे.. Tyach Aplyavar Atonat Prem Aahe.

तिला ठाऊक होतं ...त्याचं आपल्यावर अतोनात प्रेम आहे
तिचंही होतंच, कदाचित त्याच्यापेक्षा जास्तच !
दोघंही प्रेम करत होते एकमेकांवर जीवापाड ...
दोघांना ही होती मनापासून याची जाणीव ...
त्यालाही काही विचारायचं होतं ,
तिलाही काहीतरी बोलायचं होतं ,
पण ... दोघांनी सारं मनातच ठेवलं होतं !
शेवटी तिला सुचली एक कल्पना ...
नेहमीप्रमाणे भेटले दोघे एकदा एकांतात ...
ती लाडात येऊन म्हणाली ,
काल मला एक स्वप्नं पडलं ...मनोज वायचलेस्वप्नात कोणीतरी मला propose केलं ...
" will you marry me ? "
त्याने न राहवून विचारलं, मग उत्तर काय दिलंस ?
ती म्हणाली " हो शिवाय दुसरं काही सुचलंच नाही "
त्याने उत्सुकतेने विचारलं " कोण होता ? सांगशील का ? "
ती लाजून म्हणाली " वेड्या ! तूच , आणखी कोण ? "
तो खूश झाला, तिचा चेहरा आपल्या हातात धरून म्हणाला
" खरंच ? माझ्या प्रश्नाचं उत्तर मला मिळालं "
ती गालातल्या गालात हसली ... आणि म्हणाली
" हो ..... मलाही ! ".

प्रेम

प्रेमातील नाजूक भावना
" मुलाचे डोळे हे गुगल पेक्षा जास्त वेगाने गर्दीतल्या सुंदर मुलीला शोधून काढतात ......
पण,
त्याच मुलाचे हृदय हे सरकारच्या कामकाजापेक्षाही संथ गतीने तिला प्रपोज करण्यास वेळ लावते "