खूप दिवसांनी ती मला भेटली Ti Mala Bhetali

खूप दिवसांनी ती मला भेटली
काही न विचारता अगदी मुदयावर आली
तिच्या शब्दांनी तन सुन्न झाले
ते ऐकून डोळे अगदी भरून आले
"विसरून जा मला" अस ती म्हणाली
पुन्हा न भेटण्याची ताकीद तिने मला दिली
काही न बोलता मी खाली मान टाकून उभा होतो
डोळ्यात येणार्‍या त्या थेंबांना मी अडवत होतो
ती निघून गेली
तिच्या पलटण्याची वाट पहिली
ती परत येईल, ती मला समजून घेईल
पण ती वाट फक्त एक आसच राहिली
तिच्या सुखाताच माझ सुख बघितल
तिच्या दु:खातच माझ दु:ख पाहील
अस कधी ती करेल वाटल नव्हत
कारण तिच माझयावर खूप प्रेम होत
माहीत नाही काय कारण आहे
ती मझयशी दूर जात आहे
कधी तरी तु माझया भावना समजशील
मझयासाठी कधी तू परत येशील?

चॉकलेट पेक्षा गोड Chocklet Peksha God

ही कविता वाचताना तुझ्या मनात मझ्याबद्दल ओढ़ असेल.....
नक्कीच ही कविता चॉकलेट पेक्षा गोड असेल.......
मनातल्या मनात वाह म्हणून दाद देशिल......
सांग न माला..........खरंच का कधीतरी माझी होशील.....
ठाउक आहे मला काय चाललय तुझ्या मनात.......
फक्त एकदाच मन घटट करून.......सांगशील का गं माझ्या कानात.......
वाट पाहिन तुझ्या उत्तराची........खात्री आहे मला तुझा होकार असेल.......
नक्कीच तो दिवस चॉकलेट पेक्षा गोड असेल.......
आज भेटली ती मला......न मागताच चॉकलेट दिला मी तिला.....
हसत हसत म्हणाली का रे असा वागतोस........
मीच तुझ्याकडे मागते रोज.....तू का नाही माझ्याकडे चॉकलेट मागतोस......
नाही कळत मला चॉकलेटची गोडी......तुझ्यावीना कशी व्ह्ल्लवू संसाराची होडी......
जेंव्हा तुझ्या मनात माझ्या होडीत बसण्याची.......ओढ़ असेल......
नक्कीच तो दिवस चॉकलेट पेक्षा गोड असेल.......
रागाऊ नकोस माझ्यावर कधी...........तुझ्या बरोबर फिरायला.......
तू सांगशील तिथे येत जाईंन....मी तुला रोज एक चॉकलेट देत जाईन.......
कधी देशील तुझा होकार मला......याची मी वाट पाहत राहीन.....
तुझ्या तोंडून कधी कडू शब्द येणार नाही म्हणुन मी तुला रोज एक चॉकलेट देत जाईन.......
काय होईल पुढे, केंव्हा कधी कसे....याचीच वाट मी पाहत राहीन.......
मी तुला रोज एक चॉकलेट देत जाईन......

प्रेमाची सुरुवात आकर्षणापासून पासून होते

प्रेमाची सुरुवात आकर्षणापासून पासून होते
कुणासाठी या आकर्षणाचे कारण...."समोरच्याचा चेहरा" हे असतं.
"LOVE AT FIRST SIGHT " म्हणतात ना तसे खरे काही नसते.
ते आकर्षण असते,समोरच्याचा चेहरा तुम्हाला आवडतो आणि मग तुम्ही त्या चेहऱ्या मागे धावू लागता.
हळू हळू ओळख होते,समोरच्याच्या आवडी निवडी कळतात,विचार कळतात,
...स्वभाव कळतो.
कधी कधी तर "समोरच्याचा चेहरा" काहीच matter करत नाही.
समोरची व्यक्ती तुमच्यासमोर कोणत्या तरी क्षणी असा काही निर्णय घेते किंवा असे काही तरी वेगळे करते,
कि
त्या "एकाच क्षणात" तुम्ही त्या व्यक्तीच्या प्रेमात पडता.
त्या एका क्षणाला तुम्ही कितीही म्हटले तरी तुम्ही तुमच्या मनाला रोकु शकत नाही.
प्रेम व्हायला तो "एकच क्षण" पुरेसा असतो.
दोघेही प्रेमात पडतात.दोघेही एकमेकांत गुंतत गुंतत जातात.
आकर्षणाचे रुपांतर "प्रेमात" होते.
पण सगळे तेव्हा बिघडते तेव्हा
जेव्हा,
समोरचा जीव खूप गुंतल्या वर त्यातल्या एकाला जाणीव होते कि त्याचे हे प्रेम......प्रेम नसून आकर्षण होते.
पण त्यातला एक जीव त्या नात्यापासून दूर जाण्याचा प्रयत्न करतो.
हात सोडून जातो.
आणि
समोरची गुंतलेली व्यक्ती मात्र तिथेच उभी राहते......रिकामे हात घेऊन......स्तब्ध......भरलेले डोळे घेऊन

निशब्द तू, निशब्द मी

निशब्द तू, निशब्द मी

निशब्द या भावना.
मी शोधतोय तुला तळहातांच्या रेषांमधे...........
पण तुझा रस्ता तेथून जाईना.
मी मांडतोय मला शब्दांमधून.
अर्थ कळतोय तुला कवितांमधून.
तुझ्यासाठीच तर थांबलोय मी,
पण कोणीच वाट पहिना.
जशी सरिमगुन सर येते
तशी कधी कधी तुझी भेट होते.
मुक्तपणे बरसतेस तू ,
मग मात्र मला सोडून जातेस.
बोलण्यासारख खुप असत
तुझ ऐकन्यात खर सुख असत
मला जे सांगायचे ते.
तुला कस कळत नाही
निशब्द तू, निशब्द मी
निशब्द या भावना
मी पाहतोय तुला माझ्या स्वप्नांमधे.
आता तरी माझी हो ना.

एक क्षण पुरे तुझे रूप मनात साठवायला,

एक क्षण पुरे तुझे रूप मनात साठवायला,

मनातल्या मनात आठवून गालातल्या गालात हसायला....

एक क्षण पुरे तुझा आवाज ऐकायला ,
कानातल्या कानात त्याची धून वाजायला....
एक क्षण पुरे तुझ्या डोळ्यांमध्ये पाहायला,
त्यांच्यातला प्रेम माझ्या डोळ्यांत साठवायला.... :D :D
एक क्षण पुरे तुझ्यावर भरभरून प्रेम कराय्ला,
तुझ्या प्रेमासाठी क्षण क्षण तरसायला......

तुझ्या भेटीची ओढ..............Tuzya Bhetichi Odh AAhe

तुझ्या भेटीची ओढ
प्रत्येक भेटी नंतर वाढतच जाते
मला फक्त एकाच सांग....
सांग न असे का होते
...तुझ्याशी बोलताना काळातच नाही
वेळ कसा निघून जातो
क्षण हा येथेच थांबवा
मनोमन हेच वाटत राहत
वेड मन माझं
त्याला समजू किती
तू येऊन गेलास तरीही
वात पाहत राही तुझीच
क्षणाचाही दुरावा
सांग का वाटतो युगासारखा?
कल्पनेतही आहे अश्यक्य
आता जगणे तुझ्या विना.....

जीवन. Jivan

रोज-रोज नवीन परीक्षा देण काही संपत नाही अन
जीवनच गणित मात्र काही केल्या सुटत नाही.
देता येईल जेवढे, तेवढे दु:ख देत गेले
नेता येईल संगे, तेवढे हसू घेऊन गेले
देण्या-घेण्याच्या व्यवहाराचा ताळमेळ काही बसत नाही
जीवनच गणित मात्र काही केल्या सुटत नाही.
अश्रू देणारयांची बेरीज दिवसेंदिवस वाढत गेली
प्रेमळ शब्दांची संख्या त्याहून दुपटीने घटत गेली
बेरीज-वजाबाकीची ही पद्धत काही बदलत नाही
जीवनच गणित मात्र काही केल्या सुटत नाही.
वर्ग करता अपेक्षांचा घनमूळ होई स्वप्नांचा
भागिले करण्या जाता, गुणाकाराच होई अश्रूंचा
उत्तरेही रोजच बदलती, स्थिर काही राहत नाही
जीवनच गणित मात्र काही केल्या सुटत नाही.